Κατσικάκι αλα greque!

1 μπουτι κατσικισιο περιπου 1 1/2 κιλο
1 φλ. τσ. χυμό λεμονιου
1 φλ. τσ. λευκό ξηρό κρασί
3 κ.σ. ελαιόλαδο
4 σκελιδες σκορδο λιωμενο
2 σκελιδες σκορδο σε λεπτες φετες
3 κλωναρια φρεσκο θυμαρι ή 2 κ.σ. ξερο
2 κ.σ. ρίγανη
ξύσμα 1/2 λεμονιού ή μοσχολεμονου
1/2 κ.γ. αλάτι
1/2 κ.γ. πιπέρι τριμμενο
1 κ.σ. πιπερι σε κοκκους
1 κιλο πατατες (κομμενες κυδωνατες)

Κοβουμε το κρεας σε μεριδες και το βαζουμε σε ενα μπολ με καπακι. Τριβουμε ολο το κρεας με το λιωμενο σκορδο και το πασπαλιζουμε με το αλατι, πιπερι, το θυμαρι και τη ριγανη. Προσθετουμε επειτα το κρασι, το ελαιολαδο, το χυμο λεμονιου και το ξυσμα. Ανακατευουμε καλα και σκεπαζουμε το μπωλ. Βαζουμε στο ψυγειο για 6 ωρες τουλαχιστον,
Κατα διαστηματα γυριζουμε το κρεας μεσα στο μπωλ για να μαριναριστει ολοκληρο. Βγαζουμε το κρεας απο το μπωλ, κανουμε σε διαφορα σημεια του εγκοπες με ενα μυτερο μαχαιρι και μπηγουμε φετουλες σκορδου και κοκκους πιπεριου. Σε ενα ταψι μεταφερουμε το κρεας μαζι με τη μαριναδα του και τις πατατες και ψηνουμε στους 220 βαθμους για 45 λεπτα σκεπασμενο με αλουμινοχαρτο. Επειτα βγαζουμε το αλουμινοχαρτο και ψηνουμε για αλλα 15 λεπτα, περιχυνοντας κατα διαστηματα με το ζωμο του.

Πουτίγκα Χριστουγέννων

Ήρθε η ώρα να ετοιμάσεις την παραδοσιακή γιορτινή πουτίγκα. Από τώρα, γιατί χρειάζεται μια διαδικασία για να βγει νόστιμη και λαχταριστή. Η συνταγή είναι της διακεκριμένης φίλης μου της Αλίκης … και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα αφού πρώτα την  εχω  δοκιμάσει πολλες φορές σε   Χριστουγεννιατικα  τραπέζια μας.

Υλικά (για 10 – 12 άτομα):

• 225 γρ. βούτυρο
• 225 γρ. ζάχαρη
• 4 αυγά
• 50 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού γαρίφαλο τριμμένο
• 1/4 κ.γ. κανέλα τριμμένη
• 1/4 κ.γλ τζίντζερ τριμμένο
• Ελάχιστο μπαχάρι
• 1/4 κ.γ μοσχοκάρυδο τριμμένο
• 1/2 κ.γ αλάτι
• 225 γρ. φρυγανιά τριμμένη (φτιαγμένη από μπαγιάτικο ψωμί 3 ημερών)
• 225 γρ. σταφίδες με κουκούτσι
• 225 γρ. σταφίδες σουλτανίνα,
• 225 γρ. μαύρες μικρές σταφίδες
• 125 γρ. κερασάκια γλασέ
• 250 γρ. κόντιτα ανακατεμένα
• 125 γρ. ξερά σύκα
• 125 γρ. τζίντζερ ζαχαρωτό
• 1 καρότο καθαρισμένο και τριμμένο
• Ξύσμα από 2 πορτοκάλια
• Ξύσμα από 1 λεμόνι
• 125 γρ. αμύγδαλα ασπρισμένα
• 75 ml μπίρα
• 75 ml μπράντι
• 3 κ.σ Parisian, Essence ή μολάσα

Η κοπή των φρούτων:

Πλένεις τις σταφίδες και τις στεγνώνεις σε πετσέτα. Πλαταίνεις κάθε σταφίδα με το δάχτυλο πάνω στον πάγκο εργασίας, την κόβεις στα τέσσερα και μετά στα οκτώ με κοφτερό μαχαίρι, το οποίο κάθε τόσο βρέχεις σε νερό για να μην κολλάει. Μπορείς να τις ψιλοκόψεις και με ψαλίδι κουζίνας, αλλά, προσοχή, σε καμιά περίπτωση μην τις βάλεις στο μπλέντερ.

Το μαρινάρισμα:

Σε μια μεγάλη λεκάνη ανακατεύεις τα φρούτα (που έχεις κόψει σε μικρά κομμάτια) με τα μπαχαρικά και το μπράντι και τα αφήνεις να μαριναριστούν για μερικές μέρες. Όσο περισσότερο μείνουν τα φρούτα στο αλκοόλ, τόσο πιο πλούσιο εκχύλισμα θα δώσουν. Παραδοσιακά μαρινάρονται σε μπράντι, αλλά έχει εξίσου επιτυχία και το μαρινάρισμα σε ουίσκι, ρούμι, ακόμα και γκραντ μαρνιέ.

Εκτέλεση:

Χτυπάς το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει και να γίνει αφράτο. Προσθέτεις ένα – ένα τα αυγά και χτυπάς καλά. Προσθέτεις το αλεύρι, το αλάτι, τη φρυγανιά, την μπίρα, το ξύσμα λεμονιού και πορτοκαλιού και ανακατεύεις καλά. Στη συνέχεια αναμειγνύεις τα μαριναρισμένα φρούτα και προσθέτεις τα κερασάκια και τα αμύγδαλα ολόκληρα.

Στη συνέχεια:

Σε μια φόρμα πουτίγκας (θα την αναζητήσεις στα μαγαζιά με είδη κουζίνας) στρώνεις λαδόκολλα και την βουτυρώνεις. Ρίχνεις μέσα το μείγμα, σκεπάζεις με το καπάκι και στη συνέχεια τυλίγεις με αλουμινόχαρτο. Δένεις καλά με σπάγκο γύρω – γύρω από το καπάκι δημιουργώντας ένα μεγάλο πουγκί και το τοποθετείς μέσα σε κατσαρόλα με νερό που βράζει. Το νερό πρέπει να φτάνει στα 3/4 της φόρμας. Χαμηλώνεις τη φωτιά, σκεπάζεις την κατσαρόλα και αφήνεις την πουτίγκα στον ατμό για 4 ώρες. Κάθε τόσο μπορείς να συμπληρώνεις ζεστό νερό.

Βγάζεις την πουτίγκα και την αφήνεις να κρυώσει. Την τοποθετείς σε ξηρό μέρος μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων.

*Η ωρίμαση της πουτίγκας είναι το πιο σημαντικό στάδιο. Όσο μένει κρεμασμένη και στεγνώνει, τόσο αποκτά πλουσιότερη γεύση.

* Πριν τη σερβίρεις, τη ζεσταίνεις για 2 ώρες με τον ίδιο τρόπο που την έχεις βράσει. Την αναποδογυρίζεις σε πιατέλα ζεστή και την «φλαμπάρεις» την ώρα του σερβιρίσματος με ζεσταμένο μπράντι, το οποίο ανάβεις.

Πώς θα φτιάξεις τη «σάλτσα» της:

Η πουτίγκα σερβίρεται με την παραδοσιακή σάλτσα-μπράντι, γνωστή ως «σκληρή σάλτσα».

Υλικά:

• 300 γρ. βούτυρο
• 500 γρ. ζάχαρη άχνη
• Μισό φλιτζάνι μπράντι

Χτυπάς στο μίξερ όλα μαζί τα υλικά, μέχρι να γίνουν ένα μείγμα λείο, αφράτο και ομοιογενές. Το αδειάζεις μέσα σ’ ένα γυάλινο μπολ και το τοποθετείς στο ψυγείο μέχρι την ώρα του σερβιρίσματος.

 

 

Προσωπικά την  έχω δοκιμάσει και με  σάλτσα πορτοκαλιού που σας στη συστήνω ανεπιφύλακτα και της ταιριάζει πολύ.

1 φλιτζάνι καστανή ζάχαρη
1/2 φλιτζάνι χυμό πορτοκάλι
1/2 φλιτζάνι γλυκόζη
2 κουταλιές βούτυρο
1 κουτάλια χυμό λεμονιού
1/2 κουταλίτσα ξύσμα πορτοκαλιού
Ανακατεύουμε πάνω στη φωτιά, την ζάχαρη με το χυμό πορτοκαλιού και βράζουμε για 5 λεπτά. Τέλος ρίχνουμε την γλυκόζη, το βούτυρο, το λεμόνι και το ξύσμα, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε να πάρει μια βράση.

 

 

Μορέλια

Τα Στρουμφάκια τα χρησιμοποίησαν για σπίτια τους. Διάσημοι  μάγειροι έγραψαν συνταγές  με δαύτα , επιστήμονες τα μνημόνευσαν για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και εκατομμύρια  γκουρμεδιάρηδες  τα απολαμβάνουν σε καθημερινή βάση ωμά, ψητά, σε σάλτσες, τριμμένα, σε σκόνη, ως γαρνιτούρα κτλ κτλ

Δεν είναι λίγοι επίσης αυτοί, που συμμετέχουν σε μανιταρο-εξορμήσεις  σε δάση για να αποκτήσουν την ηθική ικανοποίηση του συλλέκτη!
Μανιτάρια, τα θρεπτικά

Η  βιολογική τους αξία , συνίσταται έκτός της πρωτείνης που περιέχουν σε μεγάλο βαθμό  και στα μέταλλα και στην περιεκτηκότητα τους  σε   βιταμίνες με πιο σημαντικές τις B12 και B2. H βιταμίνη B12 είναι αναγκαία για την καλή σύσταση του αίματος, για τη σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος και για την ενίσχυση της μνήμης, ενώ η βιταμίνη B2 βοηθάει μεταξύ άλλων στην ανάπτυξη και την αναπαραγωγή, στη διατήρηση της υγείας του δέρματος, των νυχιών, των μαλλιών και των ματιών και βελτιώνει το μεταβολισμό μας!

Από εκεί και πέρα, η εκάστοτε ποικιλία μανιταριών έχει και τα «προσωπικά» της θρεπτικά στοιχεία. Για παράδειγμα το Aγαρικό το δίσπορο  το γνωστό μας άσπρο μανιτάρι ,  αποτελεί  πλούσια πηγή μεταλλικών αλάτων, όπως ασβεστίο, φωσφόρο και μαγνήσιο. Τα  Pleurotοus από την άλλη,   διαθέτουν  αμινοξέα σε αναλογίες αντίστοιχες με εκείνες του αυγού.

Μανιτάρια, τα γκουρμέ

Τα άγρια μανιτάρια, είναι και τα πιο διαδεδομένα στις διεθνείς κουζίνες. Η γαστρονομική τους αξία τιμάται δεόντως από πολλούς σεφ, οι οποίοι αναγνωρίζουν ότι οι «ταπεινοί» αυτοί μύκητες μπορούν να απογειώσουν γευστικά ακόμα και το πιο απλό πιάτο, προσδίδοντάς του παράλληλα «γήινες» γεύσεις. Στους κύκλους της υψηλής γαστρονομίας, ωστόσο, τα είδη που συναντάμε περισσότερο σε εκλεκτά πιάτα είναι τα Porcini και οι Τρούφες.

Σε γενικές γραμμές οι τιμές των άγριων μανιταριών, σε αντίθεση με αυτά που αγοράζουμε σε κονσέρβες, είναι αρκετά ..”τσιμπημένες”    μιας και δεν αποτελούν προϊόντα καλλιέργειας, αλλά μαζεύονται κυρίως  στα δάση. Για παράδειγμα, ένα πακέτο αποξηραμένα άγρια μανιτάρια των 40 γραμμαρίων κοστίζει στο εμπόριο γύρω στα 15€, με την τιμή του κιλού πλησιάζει τα 1000€. Σας φαίνεται υπερβολική η τιμή;

Και που να δείτε και τα … χειρότερα. Η τιμή της τρούφας (και ιδιαίτερα της λευκής) μπορεί να εκτοξευθεί ακόμα ψηλότερα. Κάποιες χρονιές μάλιστα, έφτασε ακόμα και τα 10.000€ το κιλό! Ο λόγος; Όπως μου έχουν πει κάποιοι  μανιταρόφιλοι γευσιγνώστες, η Τρούφα μαζεύεται – ή «κυνηγιέται» όπως λένε – σε άκρως… απόρρητες τοποθεσίες σε συγκεκριμένα σημεία της Ευρώπης, με τη βοήθεια εκπαιδευμένων σκυλιών ή ακόμα και… γουρουνιών.

Πέρα από το έξυπνο μάρκετινγκ που έχει γίνει γύρω από την τρούφα βέβαια, σημαντικό ρόλο στις εξωφρενικές τιμές της παίζουν και οι καιρικές συνθήκες κάθε χρονιάς, οι οποίες επηρεάζουν την «εσοδεία» της. Για την ακρίβεια (στην κυριολεξία), φέτος ακούγεται ότι, λόγω της παρατεταμένης ξηρής καλοκαιρίας το καλοκαίρι στην Ευρώπη, η εσοδεία της τρούφας θα είναι περιορισμένη σε όγκο, οπότε και οι τιμές αναμένονται ανεβασμένες.

Link :     Μια συνταγούλα για …μορέλια

Κολοκύθια μετά ριγάνεως

 

 

Οι πιο πολλοί πιστεύουν ότι η κολοκύθα ήρθε από την Αμερική μετά την ανακαλύψή της. Υπάρχει , όμως, και η άποψη ότι η καταγωγή της είναι από την Αφρική. Πάντως, κάποιες ποικιλίες πρέπει να ήταν γνωστές και στην αρχαία Ελλάδα, γιατί σε κείμενα συναντάμε τις λέξεις «σικύα» και «ινδική κολοκύθη». Ωστόσο, οι αρχαιότεροι σπόροι κολοκύθας έχουν βρεθεί στο Μεξικό και χρονολογούνται από το 7000-6000 π.Χ.

Στη Βόρειο Αμερική η κολοκύθα ήταν από τις βασικές τροφές των Ινδιάνων. Οι πρώτοι αποικείς έμαθαν από τους Ινδιάνους να καλλιεργούν την κολοκύθα η οποία, μαζί με την πατάτα και την ντομάτα, ήταν από τα πρώτα σημαντικά λαχανικά μετά την ανακάλυψη της Αμερικής. Σύμφωνα με άλλες πηγές, οι πρώτοι που καλλιέργησαν την κολοκύθα ήταν οι Ετρούσκοι ή ακόμα νωρίτερα οι Φοίνικες θαλασσοπόροι. Τόσο ο Διοσκουρίδης όσο και ο Πλίνιος αναφέρουν ότι η κολοκύθα είναι «η φρεσκάδα της ανθρώπινης ζωής, το βάλσαμο για κάθε δυσκολία».

 

Η παράδοση θέλει πάντως την κολοκύθα να στολίζει τα σπίτια ως ένδειξη ευτυχίας, ευημερίας και καλοτυχίας. Οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Ινδοί, οι Αραβες, οι Αφρικανοί, όλοι τους είχαν ιδιαίτερες σχέσεις μες τις κολοκύθες και τις ποικιλίες της. Και οι χρήσεις δεν ήταν μόνο διατροφικές. Μ’ αυτήν έφτιαχναν στεγανά δοχεία για το λάδι, το κρασί, το γάλα, τα δημητριακά. Έφτιαχναν πιάτα, μπολ, κουτάλια, ακόμα και μουσικά όργανα, όπως οι λατινοαμερικάνικες μαράκες. Ο Λατίνος ποιητής Μάρκος Βαλέριος Μαρτιάλης (40 π.Χ.-104 π.Χ.) που έζησε και πέθανε στην Ισπανία, κορόιδευε έναν αμφιτρύωνα που έβαζε κολοκύθα σε κάθε φαγητό: «Ο Καικίλιος τις κολοκύθες μπουκιές τις κάνει χίλιες. Τις τρώει για ορεκτικό, τις βάζει και στις σούπες, τις φέρνει σαν κύριο φαγητό, τις κάνει γαρνιτούρες». Λες και ήξερε ότι εκατοντάδες χρόνια μετά η κολοκύθα θα ήταν ένα από τα βασικότερα υλικά του γκουρμέ οπλοστασίου μας δεν θα μίλαγε.

 

 

Το λαχανικό αυτό δεν ήταν σε ιδιαίτερη εκτίμηση και για αιώνες το θεωρούσαν κατάλληλο μόνο για τις κατώτερες τάξεις. Όταν έγινε γνωστή στην Ευρώπη έκανε εντύπωση περισσότερο για τη μορφή της παρά για τη χρήση της σάρκας της. Μονάχα σε δύσκολες περιόδους, όπως λιμοί και πόλεμοι, η κατανάλωσή της έφτασε στα ύψη. Στη συνέχεια άρχισαν να μελετούν, από επιστημονικής άποψης, τις φαρμακευτικές της χρήσεις. Τη χρησιμοποιούσαν ως αντιφλεγμονώδες ενώ παράλληλα θεωρούσαν ότι οι σπόροι της κολοκύθας είχαν αναφροδισιακές ιδιότητες και μπορούσαν να κατευνάσουν κάθε σεξουαλική υπερβολή… Επίσης συνιστούσαν την κολοκύθα για τις πανάδες αλλά και για τα τσιμπήματα φιδιών.

Πότε μοιάζει με μεγάλο πορτοκαλί μπουκάλι, πότε έχει μακρύ-μακρύ λαιμό, πότε είναι σαν τεράστια σταγόνα και πότε στρογγυλή, πιεσμένη στους πόλους, σαν αυτή που, με το μαγικό άγγιγμα, έγινε άμαξα για τη Σταχτοπούτα.

Κι άλλοι γνωστοί ήρωες όπως, ο Jack pumpkinhead, ένας φανταστικός ήρωας τού “Μάγου τού Οζ” που δεν φημίζεται για τη νοημοσύνη του, καθώς έχει κεφάλι κολοκύθας… (κοινώς “ο κολοκύθας”…)

 

Οπως και να είναι το χειμωνιάτικο αυτό λαχανικό, με την υπόγλυκη γεύση, μπορεί να ταιριάξει με πολλά υλικά, με ζάχαρη και μπαχαρικά ή με αλάτι και τυριά, με αποτέλεσμα δεκάδες νόστιμα φαγητά. Από σούπες και πουρέ μέχρι λαδερά και πίτες και από ριζότο μέχρι μαγειρευτά με κρέατα, κόκκινα και λευκά. Ακόμα και σε ομελέτα μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε! Χαμηλές οι  θερμίδες της  (μόνο 15 στα 100 γρ.), αλλά με πολλές βιταμίνες: Α, Β καροτίνη και C. Επίσης κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο και φυτικές ίνες είναι τα στοιχεία, που την κάνουν πολύτιμη για τη διατροφή μας.

Κολοκυθοκεφτέδες με δυόσμο

 

450 γρ. φρέσκια κολοκύθα, ξεφλουδισμένη και ξεσποριασμένη
Αλάτι, όσο χρειάζεται  
1 μεγάλο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο  
2 κ.γ. δυόσμο  
1 φλιτζ. αλεύρι  
Πιπέρι  
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Κομματιάζουμε την κολοκύθα. Τη βάζουμε σε σουρωτήρι, ανακατεύουμε με αλάτι και τοποθετούμε πάνω ένα βαρύ πιάτο. Αφήνουμε την κολοκύθα να στραγγίσει για 1 ώρα τουλάχιστον. Πιέζουμε χούφτες χούφτες την κολοκύθα για να βγάλει τυχόν νερό και τη βάζουμε σε ένα μπολ.

Προσθέτουμε το κρεμμύδι, τον δυόσμο, και 1/2 φλιτζ. αλεύρι. Καρυκεύουμε με αλάτι και λίγο πιπέρι. Ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε περισσότερο αλεύρι εάν χρειάζεται.
Σε ένα μεγάλο βαρύ τηγάνι, ζεσταίνουμε περίπου 2,5 εκ. ελαιόλαδο μέχρι να κάψει. Με ένα κουτάλι ρίχνουμε χυλό και τηγανίζουμε αρκετούς κεφτέδες τη φορά, γυρίζοντάς τους μια φορά με σπάτουλα ώστε να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Τους βγάζουμε με μια τρυπητή κουτάλα και τους στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσει ο χυλός, προσθέτοντας λάδι εάν χρειαστεί. Σερβίρουμε τους κολοκυθοκεφτέδες ζεστούς.

 

Πουρές κολοκύθας

Τρυπάμε μια κολοκύθα δύο κιλών και την ψήνουμε ολόκληρη στον φούρνο σε θερμοκρασία 180 βαθμών Κελσίου, ώσπου να τρυπιέται εύκολα με ένα μυτερό μαχαίρι μέχρι την κοιλότητα με τους σπόρους1 με 1 1/2 ώρα.

 

Τις μεγαλύτερες κολοκύθες, τις κόβουμε στη μέση ή σε κομμάτια και τα ψήνουμε με την κομμένη πλευρά προς τα κάτω σε ελαφρώς λαδωμένο ταψί. Μια κολοκύθα 4 κιλών δίνει περίπου 8 φλιτζάνια πουρέ.

 

Όταν η κολοκύθα είναι αρκετά κρύα ώστε να μπορούμε να την πιάσουμε, αφαιρούμε τη φλούδα, την κόβουμε στη μέση, βγάζουμε τους σπόρους και τις ίνες και λειώνουμε τη μαλακή σάρκα σε πρες πουρέ ή πολυμηχάνημα. Εάν ο πουρές είναι νερουλός, τον μαγειρεύουμε σε μέτρια φωτιά ώσπου να απορροφηθούν τα υγρά του. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα, γιατί ο στεγνός πουρές δουλεύεται καλύτερα όταν τον συνδυάζουμε με υλικά όπως αυγά, γάλα, ζάχαρη και αλεύρι.

 

Κολοκυθόσουπα

 750 gr.  κολοκύθα, καθαρισμένη, κομμένη σε μικρά κομμάτια
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι κομμένο σε κυβάκια
4 μεσαία καρότα
1 πατάτα
σελινόριζα
2½ φλιτζ. τσαγιού γάλα
3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
2 κουτ. σούπας φρέσκο τζίντζερ, τριμμένο, ή 1 κουτ. σούπας σκόνη
1 κουτ. γλυκού κάρι σε σκόνη
1 πρέζα φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Διαδικασία

Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια μεγάλη κατσαρόλα. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, το τζίντζερ, το κάρι και το μοσχοκάρυδο.

Σοτάρουμε για 2 λεπτά ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα. Στη συνέχεια προσθέτουμε την κολοκύθα τα καρότα, την πατάτα και την σελινόριζα ανακατεύουμε και σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά για ακόμη 2 – 3 λεπτά. Προσθέτουμε το γάλα, ανακατεύουμε και συμπληρώνουμε χλιαρό νερό μέχρι να σκεπαστούν καλά τα υλικά.

Αφήνουμε τη σούπα να κοχλάσει και χαμηλώνουμε τη φωτιά για να μη φουσκώσει το γάλα και χυθεί. Βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν εντελώς η κολοκύθα και τα καρότα. Απομακρύνουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και πολτοποιούμε λίγα-λίγα τα υλικά στον κάδο του μπλέντερ, προσθέτοντας κάθε φορά και λίγο υγρό από την κατσαρόλα.  Αν είναι πολύ πηχτή η σούπα, προσθέτουμε λίγο από το υγρό που κρατήσαμε στην άκρη (ή βραστό νεράκι), ανακατεύουμε και αφήνουμε τη σούπα να πάρει μια βράση. Αν είναι πολύ αραιή, τη βράζουμε μέχρι να αποκτήσει την πυκνότητα που θέλουμε.

Τέλος, προσθέτουμε αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι και δοκιμάζουμε. Σερβίρουμε σε μπολάκια και γαρνίρουμε με φρεσκοτηγανισμένους σε λίγο λάδι κύβους ψωμιού (κρουτόν).

 

Η ιστορία της σούπας είναι τόσο παλιά που ξεκινά σχεδόν από τότε που ξεκινά και η ιστορία της μαγειρικής. Από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυψε τη φωτιά και άρχισε να ζεσταίνει κρέας μέσα σε νερό. Οι πρώτες αναφορές ξεκινούν από τη λίθινη εποχή, ενώ οι τοιχογραφίες που έχουν βρεθεί απεικονίζουν τα μέλη της φυλής ή της οικογένειας γύρω από την πυρά να πίνουν κατευθείαν από το αυτοσχέδιο σκεύος, διότι βέβαια δεν υπήρχαν κουτάλια. Οι πρώτες σούπες -όπως τις ξέρουμε σήμερα- εμφανίστηκαν το 6000 π.Χ. Η λέξη προέρχεται από το γαλλικό soupe (σουπ) ενώ η ρίζα προέρχεται από το λατινικό suppa.

Στο Μεσαίωνα, σούπα θεωρούνταν ζωμός μέσα στον οποίο έβρεχαν ψωμί ή παξιμάδι, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια καθώς και στη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η σούπα κατείχε τη θέση του κυρίως φαγητού τόσο για τους φτωχούς όσο και για τους πλούσιους, εξαιτίας της θρεπτικής της αξίας.

Μοσχάρι με κολοκύθα

500 gr. μοσχάρι σε φέτες
700 gr κολοκύθα, καθαρισμένη
2 μέτρια ξερά κρεμμύδια, καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους περίπου 1 εκ.
3 σκελίδες σκόρδου
1/5 φλιτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
1/4 φλιτζ. τσαγιού κονιάκ
2 φλιτζ. τσαγιού χυμός πορτοκαλιού
χυμός από 1 λεμόνι
1 γαρίφαλο
1 μικρό ξυλάκι κανέλα
1 φύλλο δάφνης
μοσχοκάρυδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια μεγάλη κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, το γαρίφαλο, την κανέλα, τη δάφνη, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Σοτάρουμε για περίπου 3 λεπτά. Προσθέτουμε στην κατσαρόλα το κρέας. Το γυρνάμε να πάρει χρώμα από όλες τις πλευρές (για περίπου 6 λεπτά) και σβήνουμε με το κονιάκ. Όταν εξατμιστεί, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, το 1 φλιτζ. τσαγιού χυμό πορτοκαλιού και 1/2 φλιτζάνι νερό. Μόλις τα υγρά πάρουν μια καλή βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά σκεπάζουμε με το καπάκι και σιγοβράζουμε μέχρι να μαλακώσει. το κρέας

Ετοιμάζουμε την κολοκύθα, την κόβουμε σε κομμάτια μήκους 3 εκ.

Όταν το κρέας ετοιμαστεί, δυναμώνουμε τη φωτιά, ρίχνουμε την κολοκύθα, το μοσχοκάρυδο και τον υπόλοιπο χυμό πορτοκαλιού και, όταν πάρει πάλι μια γερή βράση το φαγητό, χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε με ξεσκέπαστη κατσαρόλα για 15 – 20 λεπτά ακόμα ή μέχρι να μαλακώσει η κολοκύθα και να δέσει η σάλτσα.

 

Ριζότο με κολοκύθα

4 κουτ. ελαιόλαδο
3 φλιτζ. τσαγιού κολοκύθα, κομμένη σε μικρούς κύβους
2 ψιλοκομμένα πράσα
1,5 φλιτζ. ρύζι για ριζότο (αρμπόριο ή καρναρόλε)
1 σφηνάκι κονιάκ
1 λίτρο σπιτικός ζωμός λαχανικών ζεστός ή νερό
1/2 κουτ. γλυκού κόλιανδρος, σε σκόνη
1/4 κουτ. γλυκού τριμμένο μοσχοκάρυδο
1/2 φλιτζ. τσαγιού παρμεζάνα τριμμένη (αν θέλετε)
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Σε μια κατσαρόλα σωτάρουμε τα πράσα με το λάδι μέχρι να εξατμιστούν τα υργά και να ροδίσουν ελαφρά. Ρίχνουμε αλατοπίπερο και το μοσχοκάρυδο, ανακατεύουμε απαλά. Προσθέτουμε   την κολοκύθα και το ρύζι σοτάρουμε για 2 λεπτά, ανακατεύοντας, ώσπου οι κόκκοι του να γίνουν διάφανοι. Σβήνουμε με το κονιάκ, ρίχνουμε αλατοπίπερο και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Μαγειρεύουμε για 1 λεπτό, μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ και με την κουτάλα της σούπας αρχίζουμε να ρίχνουμε σε δόσεις τον ζεστό ζωμό , ανακατεύοντας τακτικά ύστερα από κάθε προσθήκη. Κάθε φορά που το υγρό απορροφάται από το ρύζι, ρίχνουμε λίγο ακόμα, ώσπου το ρύζι να μαλακώσει και να χυλώσει (η διαδικασία διαρκεί 20 – 25 λεπτά). Προσθέτουμε τον κόλιανδρο και την παρμεζάνα ,ανακατεύουμε απαλά και μετά 1 λεπτό αποσύρουμε.

 

 

 

Ζεστό αρωματικό κρασί – Glühwein

Αυτό το κρασί είναι πολύ δημοφιλές  στις βόρειες χώρες, με τις βαρυχειμωνιές  αλλά αρέσει και σε μας, τις κρύες βραδιές του χειμώνα, με φίλους, δίπλα στο τζάκι, γιατί είναι ένα πολύ γλυκό, αρωματικό, θερμαντικό και … μεθυστικό ποτό!

Βάζω σε μια κατσαρόλα περίπου 1 λίτρο κρασί, κατά προτίμηση κόκκινο, 3-4 ξυλάκια κανέλας, τον φλούδι από ένα πορτοκάλι, 4 γεμάτες κουταλιές της σούπας ζάχαρη, ελάχιστο μπαχάρι και 4-5 γαρύφαλλα. Ζεσταίνω το διάλυμα  σε μέτρια θερμοκρασία, για 15 περίπου λεπτά, όσο χρειάζεται να απελευθερωθούν τα αρώματα του , χωρίς να το αφήσω όμως να βράσει, γιατί θα εξατμιστεί το κρασί.

Εναλλακτικά, μπορεί κάποιος να βράσει  τα υλικά με ελάχιστο νερό (μισό φλυτζάνι του τσαγιού) και να προσθέσει  στο τέλος το κρασί για λίγα λεπτά,  για να το ενσωματώσει  με το σιρόπι, που θα έχει δημιουργηθεί.

Αφήνουμε τα υλικά να …» τραβήξουν»  για λίγα λεπτά μετά το σβήσιμο της φωτιάς, προσθέτουμε 2-3 κουταλιές της σούπας κονιάκ, schnapps ή Grand Marnier, αφαιρούμε τα μπαχαρικά και σερβίρουμε, όσο είναι ακόμα ζεστό.
Οι δοσολογίες είναι φυσικά ενδεικτικές. Ο καθένας μπορει να το δοκιμάσει και να το προσαρμόσει στις δικές του  προτιμήσεις

*  Πολλοί προσθέτουν και κάρδαμο ή και φλούδα από λεμόνι.

Έτσι τώρα που έρχονται τα κρύα χρησιμοποιήστε  ότι υπόλοιπο κρασιών σας έχει  μείνει από λίγο σε κάποια μπουκάλια και μην τα αφήνετε κάβα για του χρόνου! Ως τότε  …ποτέ δεν ξέρετε  …  

και … Cheers!

Μακαρόνια με λάδι,σκόρδο και τσίλι

Σικελία spaghetti con aglio e olio

 

Υλικά:

340 γραμ. μακαρόνια ψιλά (νούμερο 10)
5 κουταλιές ελαιόλαδο
10 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
4 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση:
Μέσα σε μια μεγάλη κατσαρόλα βράζετε τα μακαρόνια με άφθονο νερό, όπου έχετε προσθέσει ελάχιστο αλάτι, για 8-10 λεπτά. Δεν πρέπει να λυώσουν. Τα στραγγίζετε καλά, τα βάζετε μέσα στην κατσαρόλα και τα σκεπάζετε για να μην κρυώσουν.
Μέσα σε μια άλλη κατσαρόλα ρίχνετε το λάδι και προσθέτετε το σκόρδο. Τα αφήνετε σε δυνατή φωτιά για λίγα δευτερόλεπτα. Προσθλετετε τα μακαρόνια και ανακατεύετε καλά για να πάει το λάδι με το σκόρδο παντού. Προσθέτετε αλάτι και πιπέρι. Πασπαλίζετε με μαϊντανό, ανακατεύετε καλά και σερβίρετε αμέσως.

Η φωτογραφία είναι από τη σελίδα: http://www.abruzzomoliseheritagesociety.org/spaghettiaglioeolio.htm

Κάστανα ( συνταγούλες δώρο)

Ο  Oκτώβρης πλησιάζει στο τέλος του..

Όπου να ΄ναι θα γίνουν και τα κάστανα.

Από τις πιο αγαπημένες γεύσεις του Χειμώνα!

Κάτω  από τα κάστανα ένα δώρο – έκπληξη

Οχι για να μη λέτε πως δεν σας έχω κατά νου, έτσι ;;;

Γλυκιές συνταγούλες με κάστανα!

Download     http://www.forumsa.gr/pdf/26_34.Kastano.pdf

Spring rolls

Ανοιξιάτικα ρολά. Αγαπημένο finger food, εύκολο και τραγανό…

Υλικά:
10 γρ. σέλινο
10 γρ λάχανο
10 γρ. καρότο
5 γρ. σκόνη από πικάντικα καρυκεύματα
2 γρ. τζίντζερ
2 γρ σκόρδο
5 γρ. λάδι
Παραδοσιακό φύλλο
Σογιέλαιο για τηγάνισμα
Εκτέλεση: Βράζουμε τα λαχανικά για 15 δευτερόλεπτα (να μείνουν τραγανά) και τα αφήνουμε να στραγγίσουν. Παίρνουμε τη σκόνη των καρυκευμάτων και την αναμιγνύουμε με το λάδι, το τζίντζερ και το σκόρδο.

Κατανέμουμε το μίγμα και τα λαχανικά ομοιόμορφα πάνω στα φύλλα κρούστας. Διπλώνουμε τα φύλλα και στη συνέχεια τηγανίζουμε σε φριτέζα, σε καυτό λάδι για 30 δευτερόλεπτα, μέχρι να πάρουν ένα χρυσοκόκκινο χρώμα. Στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας.

Σοκολατένια αμαρτία – Brownies

Brownies

Συστατικά

• 300 γρ κουβερτούρα περιεκτικότητας σε κακάο 70%
• 160 γρ βούτυρο
• 4 αυγά
• 300 γρ ζάχαρη
• 200 γρ αλεύρι

Οδηγίες

1. Κοσκινίζουμε το αλεύρι.
2. Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί μαζί με το βούτυρο.
3. Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη στο μίξερ μέχρι να αφρατέψουν.
4. Ενσωματώνουμε τη λιωμένη κουβερτούρα με το βούτυρο στο μίγμα με τα αυγά ανακατεύοντας απαλά με κουτάλα.
5. Προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι και ανακατεύουμε.
6. Βουτυρώνουμε και πασπαλίζουμε με ζάχαρη μια φόρμα του κέικ 10 επί 27 εκ περίπου, αδειάζουμε το μίγμα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά.
7. Αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς και ξεφορμάρουμε (αν αντέξετε να περιμένετε και δεν το φάτε από τη φόρμα…)

Η λαμπριάτικη κουλούρα

Είχα μια γιαγιά που κάθε πρωί την άκουγα να δοξάζει τον Θεό που μπορεί και σηκώνεται  μόνη από το κρεβάτι της, πατάει στα πόδια της και αφού πλυθεί και ντυθει ήταν σε θέση να πάει  ως την κουζίνα και να ετοιμάσει το ελληνικό καφεδάκι που συνήθιζε να πίνει. Καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας κι αγνάντευε τα γεράνια της. Ένιωθε τόσο τυχερή  που στα 97 της δεν είναι σε κάποιο νοσοκομείο, γηροκομείο  ή ανάπηρη σε ένα κρεβάτι  αλλά κυκλοφορούσε ανάμεσα μας  χωρίς να επιβαρύνει κανέναν! Παρά τα γεράματα της  -το τελευταίο της Πάσχα – Μεγάλο Σαββατο πρωί σηκώθηκε νωρίτερα απ ότι συνήθιζε με ξύπνησε κι εμένα αχάραγα για να τη βοηθήσω λέει και μας ζύμωσε το καθιερωμένο πια λαμπριάτικο ψωμί.

Η γιαγιά αυτή, ήρθε στον ύπνο μου απόψε και μου χαμογελούσε… Ολοι στην οικογένεια λένε πως φυσιογνωμικά μπορεί να μη της μοιάζω διόλου αλλά της …  “εχω πάρει το χεράκι ” στη μαγειρική. Ετσι σήμερα ακολούθησα τα βήματα της με ένα χαμόγελο στα χείλη και μια περίεργη ευδαθεσία. Ξύπνησα την  μικρή Νανούλα, που στο πρόσωπο μοιάζει με κόρη της  ( φτυστή λέμε)
- Θελεις να με βοηθήσεις να ζυμώσουμε την … “κουλούρα της γιαγιάς “;

Πήραμε λοιπόν
500 γρ. αλεύρι πολύσπορο
500 γρ. αλεύρι σκληρό
100 γρ. βούτυρο αγελαδινό λιωμένο
1 κ.γ. ζάχαρη
1/2 κ.γ. αλάτι
1 αυγό
50 γρ. μαγιά φρέσκια ή 1 φακ. σε σκόνη
1 φλ. γάλα χλιαρό
1 φλ. λιόσπορο καθαρισμένο

2 κ.σ. σουσάμι
2 κ.σ. εβαπορέ

Διαλύσαμε τη μαγιά στο χλιαρό  το γάλα  και  ανακατέψαμε το αλεύρι με τη ζάχαρη και το αλάτι. Μετά τα τοποθετήσαμε το αλευρι στη μεγάλη πήλινη λεκάνη της γιαγιάς σχηματίζοντας στη μέση μια λακουβίτσα. Εκεί μέσα  ρίξαμε το αυγό χτυπώντας το ελαφρά με  ένα πηρούνι και μετά παίρνοντας λίγο-λίγο  το αλεύρι από έξω προς τα μέσα τα ανακατέψαμε καλά. Στη συνέχεια προσθέσαμε και τη διαλυμένη μαγιά και ζυμώσαμε με τα χέρια μας προσθέτοντας επιπλέον σταδιακά και το βούτυρο. Δουλέψαμε τη ζύμη για 10 περίπου λεπτά προσθέτοντας και τους λιόσπορους.
Μετά τη μαζεψαμε σε μια μεγαλη μπαλα και σκεπασαμε τη λεκανη μας με μια υγρη πετσετα και αφησαμε τη ζύμη να φουσκωσει σε ζεστο μερος μεχρι να διπλασιαστει σε ογκο (περ. 2 ωρες).
Η μικρη Νανουλα τριγυρνουσε γυρω με ξαναμενα μαγουλα μεχρι που ηρθε η ωρα να πλάσουμε τη ζύμη σε κυλινδρικα κορδονια !
Σηκωσε τα μανικια παλι και το ζυμαρι πλεξουδες
- Μίνα, υπναρού ξύπνα να δεις τη φτιαξαμε!
Μια λαμπροκουλούρα που την πλέξαμε κοτσιδα σαν τα μαλλια μου!
Πηραμε την πλεξουδα και την καναμε στεφάνι!
Τη βαλαμε σε λαδομενο ταψί και την αφησαμε παλι να φουσκωσει για 1 ωρα. Αλειψαμε με το εβαπορε το γαλα και πασπαλισαμε με το σουσαμακι.
Η λαμπροκουλουρα μας ψήθηκε σε προθερμασμενο φουρνο στους 180 C. για 45-50 λεπτα.

Εκπληκτικο ψωμι! Το αποτελεσμα ήταν ενα λαμπρόψωμο που που  ειχα σκοπο να φωτογραφισω για να σας την δείξω  .Δεν προλαβα όμως γιατί κάποια άτακτα παιδιά γύρω μου της έκοψαν μια γωνιτσα! Μεταξύ μας κι εγώ το ίδιο ήθελα να κανω ..  αν δεν θηυμομουν καποια λόγια θα την ειχα τσακισει απο νωρις! ( εγκρατεια και διαιτα το λενε ή κρατώ χώρο για τη μαγειρίτσα? ) δεν ξερω .. Μαλλον ξερω αλλα δεν λεω!
Ετσι η λαμπροκουλουρα γλυτωσε … κατα κάποιο τρόπο… παρ όλο που δεν εμεινε  αθικτη για να συνοδεψει το πασχαλιατικο τραπεζι μας  απόψε!