Το τραπεζακι της Καθαρης Δευτερας


Το 1902  στο Γαλαξείδι γεννήθηκε ένας  σύγχρονος ζωγράφος. Ο  Σπύρος Βασιλείου που έζησε ως το 1985  και πέθανε στην Αθήνα .

(Το έργο είναι φτιαγμένο με λάδι (λαδομπογιές) σε μουσαμά  διαστάσεων 142Χ97 εκατοστά.)

Ετσι λιτά και απέριττα απεικόνισε ( το 1950)  με το μαγικό του πινέλο  πάνω στον καμβά ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος του 20 ου αιώνα  το σαρακοστιανό μας παραδοσιακό .. “τραπέζι” .  Το  στρογγυλό μεταλλικό τραπεζάκι καφενείου στρωμένο κι έτοιμο να υποδεχθεί τους αγαπημένους φίλους και να γιορτάσουμε  μαζί τους την πρώτη μέρα της σαρακοστής… Φιλοξενεί ανάλαφρα πάνω του  τα νηστίσιμα φαγητά που συνηθίζουμε να τρώμε την Καθαρή Δευτέρα:  ελιές, χαλβάς, ταραμάςλαγάναθαλασσινά και ρετσίνα. Δίπλα του ο παραδοσιακός πολύχρωμος χαρταετός , και παραδίπλα  ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο. Στο βάθος υπάρχει ακόμα άλλος ένας χαρταετός μπλεγμένος στα σύρματα και ένας χαρτόμυλος με φόντο στο βάθος  την πόλη της Αθήνας και τον  Υμηττό.

.

.


Μας τη φύλαγε φέτος ο μήνας Μάρτης- ο γδάρτης , την εκπληξούλα! Εξω χιονιάς ! Κι εγώ μέσα τυλιγμένημε στο μοχέρ πουλοβεράκι μου σαν σαρακοστιανό  ντολμαδάκι πίνω κούπες ολάκαιρες  καφεδάκι φίλτρο με γεύση σοκολάτα πορτοκάλι για να ξεγελιέμαι που δεν εχει ζάχαρη και γράφω.

Κάπου διάβασα  πως  το πιο δημοφιλές  αποκριάτικο θέμα  είναι η … «Κρίση» .
Φαίνεται πως νιώθουμε την ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε ένα πρόσχημα ακριβώς επειδή κατά βάθος κάποιοι από μας αισθανόμαστε ντροπή που θέλουμε ανασάνουμε πιο χαλαρά μέσα στην σε αυτή την κατάσταση, που όλα δείχνουν να είναι ρευστά και ξεχαρβαλωμένα γύρω μας.
Το σίγουρο βέβαια είναι, πως η Αποκριά σαν γιορτή με βαθιά λαϊκό χαρακτήρα,  απέχει πολύ πια από τη μασκαράτα στην οποία την έχουμε περιορίσει στις μέρες μας. Χάθηκε η ελευθεριότητα του πνεύματος που κάποτε εκφραζόταν με την αντιστροφή των κοινωνικών ρόλων, της ηλικία,  της τάξης, του φύλου ή της ιεραρχίας. Έτσι, απογυμνωμένη πια από τα  διονυσιακά κατάλοιπα, η Αποκριά φαντάζει σαν … μπαγιάτικο μύδι ! Από τον ΕΦΕΤ συνιστάται ιδαίτερη προσοχή ειδικά στις ενδείξεις των αφροδισιακών και δη των μη τυποποιημένων προιόντων!

Την εποχή των γονιών μας στις γιορτές αυτές οι άνθρωποι αν και με πιο αδεια τσέπη, ένιωθαν ελεύθεροι να τραγουδήσουν και να πουν ακόμη και αισχρά ανεκδοτάκια , αφού σύμφωνα με την παράδοση, κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής θα τους δινόταν η ευκαιρία να «καθαριστούν» από όσα έφαγαν, ήπιαν και είπαν!
Αυτή η ελευθεροστομία ήταν συνδεδεμένη με τον διονυσιακό χαρακτήρα της και είχε σκοπό να προκαλέσει. Αναλύοντας τον συμβολισμό της τροφής, θα μπορούσε να δει κανείς ότι σε κάποια μέρη τα φαγητά μαγειρεύονταν πικάντικα ή με πολύ πιπέρι, που και τα δυο συνδέονται με τη θερμότητα !

Μας τη φύλαγε φέτος ο μήνας Μάρτης- ο γδάρτης , την εκπληξούλα! Εξω χιονιάς ! Κι εγώ μέσα τυλιγμένημε στο μοχέρ πουλοβεράκι μου σαν σαρακοστιανό  ντολμαδάκι πίνω κούπες ολάκαιρες  καφεδάκι φίλτρο με γεύση σοκολάτα πορτοκάλι για να ξεγελιέμαι που δεν εχει ζάχαρη και γράφω.

Κάπου διάβασα  πως  το πιο δημοφιλές  αποκριάτικο θέμα  είναι η … «Κρίση» .
Φαίνεται πως νιώθουμε την ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε ένα πρόσχημα ακριβώς επειδή κατά βάθος κάποιοι από μας αισθανόμαστε ντροπή που θέλουμε ανασάνουμε πιο χαλαρά μέσα στην σε αυτή την κατάσταση, που όλα δείχνουν να είναι ρευστά και ξεχαρβαλωμένα γύρω μας.
Το σίγουρο βέβαια είναι, πως η Αποκριά σαν γιορτή με βαθιά λαϊκό χαρακτήρα, που εκφράζει την  ψυχική ανάγκη για ξέδωμα, απέχει πολύ πια από τη μασκαράτα στην οποία την έχουμε περιορίσει στις μέρες μας. Χάθηκε η ελευθεριότητα του πνεύματος που κάποτε εκφραζόταν με την αντιστροφή των κοινωνικών ρόλων, της ηλικία,  της τάξης, του φύλου ή της ιεραρχίας. Έτσι, απογυμνωμένη πια από τα  διονυσιακά κατάλοιπα, η Αποκριά φαντάζει σαν … μπαγιάτικο μύδι ! Από τον ΕΦΕΤ συνιστάται ιδαίτερη προσοχή ειδικά στις ενδείξεις των αφροδισιακών και δη των μη τυποποιημένων προιόντων!

Την εποχή των γονιών μας στις γιορτές αυτές οι άνθρωποι αν και με πιο αδεια τσέπη, ένιωθαν ελεύθεροι να τραγουδήσουν και να πουν ακόμη και αισχρά ανεκδοτάκια , αφού σύμφωνα με την παράδοση, κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής θα τους δινόταν η ευκαιρία να «καθαριστούν» από όσα έφαγαν, ήπιαν και είπαν!
Αυτή η ελευθεροστομία ήταν συνδεδεμένη με τον διονυσιακό χαρακτήρα της και είχε σκοπό να προκαλέσει. Αναλύοντας τον συμβολισμό της τροφής, θα μπορούσε να δει κανείς ότι σε κάποια μέρη τα φαγητά μαγειρεύονταν πικάντικα ή με πολύ πιπέρι, που και τα δυο συνδέονται με τη θερμότητα !

Σήμερα όλα αυτά ίσως μας φαίνονται ιστορίες και να μην υπάρχει η ανάγκη να φάμε αφροδισιακά, να πούμε πιπεράτα λόγια για να ΄ρθουμε ο ένας πιο κοντά στον άλλο αλλά η ιδέα της μάζωξης για να περάσουμε από κοινού στην εαρινή ανανέωση και την κάθαρση, που είναι το νόημα της Σαρακοστής με προκάλεσε και σας έστρωσα ένα  …   σαρακοστιανό τραπέζι έτσι για το καλό : )

Αντίγραφό του   ( πετυχημένο ή μη δεν  έχει σημασία)  φιλοτέχνησε  τσάτρα- πάτρα  το Αλικάκι μου και   χτες το απόβραδο μου το έφερε  σαν : δώρο- έκπληξη  όπως περιχαρής μου δήλωσε ( ενθύμιο φιλίας  όπως εγώ το ένιωσα) . Να το στήσω λέει στο σπίτι στο χωριό,  αφού ο Μάρτης έγινε  γδάρτης  κι ο  χιονιάς μας έκλεισε  εδώ και όχι στο ορεινό χωριό όπου  υπολογίζαμε να  στηθούμε όλη η παρέα και  να ακουμπήσουμε  σε ένα αντίστιχό του στον κήπο το μεθυσμένο χταποδάκι  και τα καραφάκια!

Κι εγω το φόρτωσα  φαγητά να δοκιμάσετε!

Καλή Σαρακοστή να έχουμε!      ;D

2 thoughts on “Το τραπεζακι της Καθαρης Δευτερας

  1. Pingback: …χαρταετός στον αέρα! | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  2. Pingback: …χαρταετός στον αέρα! | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Εδώ σχολιάζεις μάγειρα!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s