Πεπέκι

πεπεκιΗ πιο φθηνή, εύκολη και νόστιμη παραδοσιακή πίτα, έτοιμη σε λίγα λεπτά.
ΥΛΙΚΑ
200 γραμ. αλεύρι μαλακό
1 κουτ.γλυκού μπέικιν πάουντερ
2 αυγά
2 κεσεδάκια γιαούρτι πλήρες
1/4 του κεσέ του γιαουρτιού, ελαιόλαδο
1 κουτ. σούπας πάπρικα γλυκιά (αν θέλετε)
300 γρ. φέτα σε τρίμματα ή τριμμένη σε χοντρό τρίφτη
ΕκτέλεσηΚοσκινίζουμε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ. Σε ένα μπολ ρίχνουμε τα αυγά, το γιαούρτι, το ελαιόλαδο και την πάπρικα.

Τα ανακατεύουμε με το σύρμα μέχρι να ενωθούν και προσθέτουμε τη φέτα. Ανακατεύουμε για λίγα λεπτά πολύ καλά. Ρίζνουμε λίγο λίγο το κοσκινισμένο αλεύρι με το μπέικιν και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με το χέρι ή με ένα κουτάλι.

Λαδώνουμε το ταψί (νούμερο 36) και πασπαλίζουμε με λάδι. Στρώνουμε το πεπέκι με ένα κουτάλι.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο (αντίσταση πάνω και κάτω) στους 180 βαθμούς, περίπου 45 λεπτά  μέχρι να ροδίσει καλά.

Το πεπέκι τρώγεται ζεστό και κρύο και οι Ηπειρώτες συνήθιζαν να το τρώνε ακόμα και για πρωϊνό. Είναι μια από τις αγαπημένες και έυκολες πίτες τους, που ακόμα και τα παιδιά αγαπούν πολύ…

Τυρόπιτες με ζύμη που θα μπορούσε να είναι για πεινιρλί!

tyropites
Σήμερα βαριόμουν να βάλω κατσαρόλα.. έτσι έβαλα όλη μου τη μαεστρία και  έφτιαξα πιτούλες. Μοσχομύρισε το σπίτι! Η ιδιαιτερότητα στις συγκεκριμένες τυρόπιτες και χορτόπιτες είναι στη ζύμη που θα μπορούσαμε κάλλιστα να είναι μια απλή ζύμη για πεινιρλί. Μετά το ψήσιμο διατηρείται μαλακή σε αντίθεση με άλλες ζύμες που είναι τριφτές. Ας δούμε όμως πως γίνεται. Η δόση είναι για 12 τυρόπιτες ή χορτόπιτες. Αν θέλετε να τις κάνετε μισές μισές όπως έγώ μειώστε τη δόση για τη γέμιση στο μισό.
Τι θα χρειαστούμε για τη ζύμη

300 ml γάλα
300 ml ηλιέλαιο
2 αυγά
650-700 γρ αλεύρι περίπου
2 κουταλάκια αλάτι
1 κουταλάκι ζάχαρη
25 γρ νωπή μαγιά (ή ένα φακελάκι ξερή)

Για γέμιση με τυρί

400-500 γρ φέτα ή μυζήθρα
1 αυγό
αλάτι
πιπέρι

tyropites1
Για γέμιση με χόρτα και τυρί

2-3 κούπες χόρτα της αρεσκείας σας ψιλοκομμένα (σπανάκι, πράσο κλπ)
100 -200 γρ φέτα ή μυζήθρα
1 αυγό
αλάτι
πιπέρι

Και πως τις κάνουμε;

Ζεσταίνουμε το γάλα σε ένα μπρίκι. Να μη γίνει καυτό, απλά προς το ζεστό του. Το ρίχνουμε σε ένα βαθυ μπολ και προσθέτουμε τη ζάχαρη και τη μαγιά μας. Ανακατεύουμε να λειώσει καλά η μαγιά.

Προσθέτουμε το λάδι, το αλάτι και στη συνέχεια τα αυγά τα οποία έχουμε χτυπήσει πρώτα με ένα πηρούνι.

Αρχίζουμε να προσθέτουμε αλεύρι σιγά σιγά και ανακατεύουμε με μια ξύλινη κουτάλα. Όταν αρχίσει να σχηματίζεται η ζύμη αφήνουμε την κουτάλα και ζυμώνουμε με το χέρι ενώ συνεχίζουμε να προσθέτουμε αλεύρι.

Ουσιαστικά η ποσότητα του αλευριού δεν είναι σταθερή μια και βάζουμε όσο αλεύρι σηκώσει ώστε να αποκτήσουμε μια ζύμη που δε κολλάει αλλά είναι αρκετά λαδερή. Στη συνταγή έγραψα πόσο αλεύρι χρειάστηκα εγώ μόνο και μόνο για να έχετε ένα νούμερο κατά προσέγγιση. (Σημείωση: στο άνοιγμα του φύλλου αργότερα θα χρειαστούμε λίγο αλεύρι ακόμα)

Κλείνουμε το μπολ μας με ένα καπάκι ή το σκεπάζουμε και αφήνουμε τη ζύμη μας να φουσκώσει σε θερμό δωμάτιο για 1 ώρα περίπου.

Ετοιμάζουμε τη γέμιση της αρεσκείας μας ανακατεύοντας τα υλικά.

Όταν φουσκώσει η ζύμη μας τη χωρίζουμε σε 12 μπάλες και ανοίγουμε τα φύλλα με τον πλάστη με την προσθήκη λίγου αλευριού ακόμη. Η ζύμη είναι κάπως λαδερή αλλά μην ανησυχείτε.

Σε κάθε φύλλο που ανοίγουμε βάζουμε στο μισό κομμάτι γέμιση και διπλώνουμε το φύλλο στη μέση για να σχηματίσει μισοφέγγαρο. Για να κολλήσουν οι άκρες της ζύμης μπορείτε να αλείψετε λίγο νερό στις άκρες και μετά το κλείσιμο να πιέσετε ελαφρά με ένα πηρούνι.

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160 βαθμούς μέχρι να ροδοκοκκινήσουν ελαφρά.

Καλοφάγωτα!

Υ.Γ. Μπορείτε αντί να τις ψήσετε όλες να βάλετε μερικές στην κατάψυξη και να τις ψήσετε  άλλη μέρα.

ΓΛΥΚΕΙΑ ΚΟΛΟΚΥΘΟΠΙΤΑ

Κάθε που αποφάσιζε η μάνα  να φτιάξει κολοκυθόπιτα το ταψί άδειαζε σε χρόνο dt. Ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν αφήναμε κάποιο κομμάτι,  έτσι για να πούμε ότι κάναμε πίτα και έχουμε κατιτίς να κεράσουμε τους φίλους και επισκέπετες μας. Η κολοκυθόπιτα ήταν ολόδικη μας και δε δίναμε πουθενά icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης Συνήθως τη γλυκειά κολοκυθόπιτα η μάνα την έφτιαχνε κει κατά του Αγ.  Θοδώρου.

KOLOKY8OPITA

Με τα χρόνια η μαμά μεγάλωσε όμως κι άρχισε να βαριέται να ανοίγει φύλλο γιατί την κούραζε η διαδικασία (οπότε έπρεπε να αρχίσω να τη φτιάχνω μόνη μου αν ήθελα να φάω κολοκυθόπιτα χωρίς ρύζια και αηδίες μέσα) Από την άλλη κι εγώ είμαι της ευκολίας μου και χρησιμοποιώ μηχανή για φύλλο!

Η συνταγούλα είναι απλή ,απλούστατη  με λίγα υλικά,  χωρίς μεζούρες και γραμμάρια. Δε τα ξέρανε αυτά οι παλιοί  και κοροϊδεύουν εμάς τις “νέες” σαν  μας βλέπουν  να ζυγίζουμε.  Έμαθα κι εγώ λοιπόν να φτιάχνω τη ζύμη αλλά και την κολοκυθόπιτα χωρίς να ζυγίζω τα υλικά.  Κι έτσι ακριβώς θα σας μάθω κι εσάς πως να τη φτιάχνετε.

Τώρα για να πω την αλήθεια δε με έπιασε ξαφνικός πόνος για σας, σκορδοκαίλα μου αν φάτε κολοκυθόπιτα, αφού είπαμε δε δίνουμε κανενός να φάει icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης Αλλά όπως και να έχει, ένα μυαλό το έχουμε χειμώνα καλοκαίρι κι αν δε  eγράψω τη συνταγή και τη διαδικασία μπορεί να την ξεχάσω αφού το τετράδιο τείνει  οσονούπω από την πολλήτη χρήση  να γίνει φύλλο και φτερό!

Ας δούμε λοιπόν τη συνταγή της  γιαγιάς μου  από το  προσωπικό της τετράδιο συνταγών .. Μια συνταγή που το χαρακτριστικό της είναι το …. όσο πάρει … το  ” κόβεις” με το μάτι!

koloky8opita2

Τι θα χρειαστούμε για το φύλλο

  • 1 ποτήρι νερό, μεγάλο ποτήρι, του νερού
  • αλεύρι, όσο σηκώσει, έτσι για να σπάσουν τα νεύρα σας όπως σπάγαν και τα δικά μου παλιότερα.
  • λιωμένο βούτυρο, δηλαδη μαργαρίνη! δε θυμάμαι να βαλαμε βούτυρο ποτέ αλλά η γιαγιά μου τη μαργαρίνη την έλεγε  βούτυρο icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης
  • 1 κουταλιά μυλόξυδο ( ή έστω άσπρο ξύδι) Σίγουρα όχι balsamico!
  • 1 κουταλάκι αλάτι
  • 1 κουταλάκι ζάχαρη

Τι θα χρειαστούμε για τη γέμιση

  • 2-3 κούπες κολοκύθα ωμή, τριμμένη στον χοντρό τρίφτη ή και παραπάνω ανάλογα με πόση γέμιση το φχαριστιέστε ή με το πόση κολοκύθα έχετε (κι αν θέλετε να διατηρήσετε γέμιση για να κάνετε κολοκυθόπιτες το καλοκαίρι
  • ζάχαρη, βάζουμε με το μάτι όσο θέλουμε συνήθως, υπολογίστε περίπου ένα φλυτζάνι αλλά μη το δέσετε κόμπο μπορείτε να βάλετε λιγότερη ή περισσότερη.
  • κανέλα, με το μάτι και με τη γεύση, δικό σας θέμα η ποσότητα, δοκιμάστε, η γέμιση τρώγεται και ωμή ούτως ή άλλως icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης
  • λίγο γαρύφαλο σε σκόνη, ούτε μισό κουταλάκι
  • προαιρετικά, εντελώς προαιρετικά όμως, μπορείτε να προσθέσετε λίγες σταφίδες  ξανθές και λίγες μαύρες  και λίγο τριμμένο καρύδι ( εγώ  βάζω  πάντα).

Και πως φτιάχνουμε την κολοκυθόπιτα;

Εν αρχή ην ο λόγος αλλα στην περίπτωση μας είναι η γέμιση. Τρίβουμε στο χοντρό του τρίφτη  τη κολοκύθα μας και τη στίβουμε καλαααααά να μην νερο-αμολύσει αργότερα! Την αφήνουμε στην ησυχία της να στραγγάει (  με τη λεκάνη στημένη κάπως λοξά μέσα στο νεροχύτη ) μέχρι να έρθει η ώρα της. Φτιάχνουμε την υπόλοιπη  γέμιση μας σε ένα μεγάλο μπωλ, ανακατεύουμε τα υλικά  με την κολοκύθα .

Μετά καταπιανόμαστε να φτιάξουμε τη  ζύμη για το φύλλο. Σε μια  χωριστή λεκανίτσα βάζουμε ένα ποτήρι νερό, μια κουταλιά ξύδι, ένα κουταλάκι ζάχαρη και ένα κουταλάκι αλάτι και ανακατεύουμε με μια κουτάλα. Προσθέτουμε αλεύρι σιγά σιγά και ανακατεύουμε με την κουτάλα μέχρι να αρχίσει να μοιάζει με ζυμάρι και να μας δυσκολεύει η κουτάλα. Παρατάμε την κουτάλα, προσθέτουμε σιγά σιγά κι άλλο αλεύρι και ζυμώνουμε με τα χεράκια μας. Θέλουμε μια ζύμη ελαστική για να μπορεί να ανοίξει με τον πλάστη χωρίς να κολλάει αλλά όχι και πάρα πολύ σφιχτή.

Αφου ετοιμαστεί η ζύμη, τη χωρίζουμε σε μπαλίτσες με ζυγό αριθμό. Θέλετε 14, θέλετε 16, θέλετε 18, θέλετε 20 δικό σας θέμα. Όσο πιο πολλές οι μπαλίτσες τόσο πιο λεπτή η κολοκυθόπιτα, όσο λιγότερες μπαλίτσες τόσο πιο γρήγορη και παχουλή η κολοκυθόπιτα.

Λιώνουμε το βούτυρο μας και το έχουμε κοντά μας για να μπορέσουμε να αλείψουμε τα φύλλα.

Πασπαλίζουμε λίγο αλεύρι στον πάγκο/τραπέζι/whatever.  Αλευρώνουμε την πρώτη μπαλίτσα ελαφρά και την ανοίγουμε μικρό φύλλο σε μεγεθος χμμμ…  15 εκατοστών, περίπου δηλαδή όσο είναι τα πιατάκια των φλυτζανιών. Μη πάρετε και τη μεζούρα, περίπου λέμε, δε χρειάζονται τελειότητες.

Βάζουμε στην άκρη το φυλλαράκι μας και το αλείφουμε με βούτυρο. Ανοιγουμε δεύτερο φύλλο και το βάζουμε πάνω από το πρώτο.

Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία και για τα υπόλοιπα φύλλα ώστε να φτιάξουμε διπλα δισκάκια και καταλαβαίνετε τώρα γιατί χρειαζόμαστε ζυγό αριθμό από μπαλίτσες ζύμης.

Τα διπλά αυτά δισκάκια ζύμης πρέπει να μπουνε για κανένα τέταρτο στο ψυγείο ώστε να παγώσει το βούτυρο που έχουν ανάμεσα τους. Απλώστε τα σε πιατέλες ή βάλτε τα σε μικρά πιατάκια αλλά ΠΟΤΕ και λέω ΠΟΤΕ μη τα βάλετε το ένα πάνω από το άλλο. ΠΟΤΕ όμως. Θα κολλήσουν μεταξύ τους και θα τραβάτε τις κοτσίδες σας μετά.

Αν δεν έχετε χώρο στο ψυγείο για να μπουνε απλωτά, ίσως βοηθήσει μια λαδόκολλα που θα κόψετε σε κομμάτια για να την βάλετε ανάμεσα.

Αφού περάσει η ώρα αρχίζετε να βγάζετε τα δισκάκια σας απο το ψυγείο. Προσωπικά βγάζω 2 πιατάκια κάθε φορά για να μην γεμίζει ο πάγκος αλλά και για να μη μου ζεσταθούν.

Ξαναλιώνουμε το βούτυρο μας και το έχουμε κοντά.

Πασπαλίζετε αλεύρι στον πάγκο σας και ανοίγετε το πρώτο διπλό δισκάκι σε μεγάλο λεπτό φύλλο, περίπου όσο το ταψί σας αν το ταψί σας είναι μεγάλο. Δε χρειάζεται να είναι και ολοστρόγγυλο, δε χρειάζεται να είναι και τέλειο, κανείς δε θα το δει.

Βουτυρώνουμε το φύλλο

Στη μέση του φύλλου μας, βάζουμε γέμιση σε μια λωρίδα από πάνω προς τα κάτω. Σαν να χωρίζουμε δηλαδή νοητά το φύλλο μας σε δυο μέρη.

Πιάνουμε τη μια πλευρά του φύλλου και την καπακώνουμε στο άλλο μισό ώστε να έχουμε μισό κύκλο με τη λωρίδα της γέμισης μας σκεπασμένη στην άκρη.

Ξαναβουτυρώνουμε.

Με τις άκρες των δακτύλων μας κλείνουμε τη ζύμη στις άκρες στο σημείο που έχουμε βάλει τη γέμιση ώστε να μη μας ξεχυλίσει. Τυλίγουμε προσεκτικά το φύλλο μας από την πλευρά που είναι η γέμιση, την ευθεία πλευρά δηλαδή, προς το κενό φύλλο για να σχηματιστεί ένα χμμμμ χοντρό κορδόνι.

Βουτυρώνουμε το ταψί μας.

Τσακώνουμε τις άκρες από αυτό το χοντρό κορδόνι και το τραβάμε ελαφρά να μεγαλώσει κι άλλο. Αν το ζυμάρι που φτιάξατε ήταν ελαστικό θα μακρύνει, αν δε το κάνατε αρκετά ελαστικό θα ψιλοσκίσει οπότε σταματάτε το τράβηγμα για να μη σας φύγει η γέμιση.

Βάζουμε τη μια άκρη του κορδονιού μας στο κέντρο του ταψιού και το τυλίγουμε γύρω από τον εαυτό του ώστε να σχηματίσει ένα μικρό σαλιγκαράκι. Περιτό να σας πω ότι αυτό το πρώτο σαλιγκαράκι είναι το πιο νόστιμο κομμάτι της κολοκυθόπιτας, δε ξέρω γιατί icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης

Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία και με τα υπόλοιπα δισκάκια ζύμης και τα τυλίγουμε γύρω το αρχικό σαλιγκαράκι μέχρι να γεμίσει το ταψί μας.

Αφού γεμίσει το ταψί μας, βουτυρώνουμε την κολοκυθόπιτα μας απο πάνω και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς (ή όπου ψήνετε τις πίτες σας, δεν είναι όλοι οι φούρνοι το ίδιο). Ψήνουμε μέχρι να πάρει ένα όμορφο ροδοκόκκινο χρώμα.

Περιμένουμε σαν μανιακοί πάνω από το ταψί να κρυώσει ελαφρά η κολοκυθόπιτα και φροντίζουμε να αφήσουμε και στους άλλους της οικογένειας  κατιτίς, για τους ξένους δε μας νοιάζει είπαμε. Τρώγεται και ελαφρά ζεστή και κρύα.

Καλοφάγωτη!

Σημείωση: Σε περίπτωση που γεμίσει το ταψί σας και σας περισσέψουν και δισκάκι και γέμιση, τα βάζετε σε ένα άλλο ταψάκι. Σε περίπτωση που σας περισσέψουν μόνο δισκάκια ζύμης, τρίβετε λίγο τυρί σε ένα μπωλάκι, προσθέτετε ένα αυγό, αλάτι και πιπέρι, τα ανακατεύετε και τα τυλίγετε για μια μικρή τυρόπιτα με τον ίδιο τρόπο ή βάζετε τη γέμιση στη μέση, κλείνετε τις άκρες και την ψήνετε ως έχει ή την τηγανίζετε σε λάδι. Τίποτα δε πάει χαμένο!

ΚΟΛΟΚΥΘΟΠΙΤΑ

Υλικά για τη γέμιση
1 και 1/2 κιλό κολοκύθι γλυκό
1/2 φλιτζάνι ρύζι γλασέ
λίγη ζάχαρη
κανέλλα
άνηθος
κρεμμυδόφυλλα
μαϊντανός
δυόσμος
πορτοκαλόφλουδα ξερή τριμμένη

Για το φύλλο
αλεύρι όσο πάρει (περίπου ένα κιλό)
1 ποτήρι λάδι
1 ποτήρι νερό
αλάτι
Λίγο ούζο (προαιρετικά)
PUMKIN

Την κολοκυθόπιτα η μανα μας την εφτιαχνε του Αγ. Θοδώρου!

Δεν χρειάζεται να γραψεις τη συνταγη, ολο μου έλεγε. Αντι να καθεσε να κανεις καλλιγραφία με το γραψιμο μάθε καλύτερα να ανοιγεις φύλο!

Βρηκα τη λυση! Αγοράζω ετοιμο χωριατικο φύλο απο ένα εργαστηρι ή αν έχω κεφι το ανοίγω μονη μου με αυτο εδω το απιθανο εργαλειο
μηχανη
και τυλιγω μετα τις κολοκυθοπιτες μου σαν ναναι πιροσκι!
Για να δουμε λοιπον πως τη φτιάχνουμε. ‘
Ξύνουμε το γλυκοκολόκυθο με το κουτάλι.
Αν έχει πολλά νερά το στραγγίζουμε και το στύβουμε.
Βάνουμε το ρύζι, τη ζάχαρη και τα μυρωδικά ψιλοκομμένα στη λεκανίτσα και ετοιμάζουμε τη ζύμη.

Δηλαδή: Ανακατεύουμε σε λεκανίτσα το λάδι, το νερό και το αλάτι.
Προσθέτουμε το αλεύρι και ζυμώνουμε μέτριο προς σκληρό.
Ανοίγουμε δύο φύλλα όσο χοντρά τα θέλουμε. (Παλιά βάζανε λιγότερο λάδι και το φύλλο δεν «έτριβε» όπως μ’ αυτή τη νεότερη συνταγή)

Στρώνουμε το πρώτο φύλλο σε λαδωμένο ταψί και απλώνουμε πάνω τη γέμιση να έχει το ίδιο πάχος παντού.
Βάνουμε και το άλλο φύλλο από πάνω, σκεπάζουμε καλά και κόβουμε τις άκρες.
Χαράζουμε την πίτα σε κομμάτια και την αλείφουμε με κουρκούτι (σε μπωλάκι ανακατεύουμε αλεύρι νερό και λάδι να γίνει σαν χυλός).
Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μια ώρα περίπου».

et voila!

κολοκυθοπιτα

 

Απίθανη βασιλόπιτα, πλούσια σε γεύσεις και αρώματα.

βασιλοπιτα

Αυτή είναι κατά τα γούστα μου η πιο γευστική βασιλόπιτα που έχω δοκιμάσει ! Οταν μου την πρωτο εδωσε   η Τζουλιάνα Ναχμίας για να ειμαι  ειλικρινής είπα (μιας και είχα χάσει τη συνταγή που είχα από το τετράδιο της γιαγιάς μου ) ας τη δοκιμάσω!   Τώρα όμως σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα καιθα με θυμηθείτε!

250 γραμ. μαργαρίνη
350 γραμ. ζάχαρη
5 μεγάλα αυγά (χωρισμένα)
200 γραμ. χυμός φρ. πορτοκάλι
100 γραμ. κονιάκ
1 κ.σ. κανέλα – γαρύφαλο – μοσχοκάρυδο ανάμεικτα
150 γραμ. καρυδόψιχα
2 βανίλιες
Ξύσμα από 2 πορτοκάλια ακέρωτα
1 πρέζα αλάτ
500 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

Εκτέλεση

Χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη στο μίξερ για 5-6 λεπτά να αφρατέψει καλά. Προσθέτουμε έναν έναν τους κρόκους, να απορροφούνται κάθε φορά από το μείγμα.
Χτυπάμε τα ασπράδια με το αλάτι μέχρι να σχηματιστούν απαλές κορυφές. Ρίχνουμε στο μείγμα βουτύρου, εναλλάξ το αλεύρι και τον χυμό. Τέλος προσθέτουμε τη μισή μαρέγκα να αραιώσει το μείγμα. Ρίχνουμε την καρυδόψιχα και την υπόλοιπη μαρέγκα και ανακατεύουμε. Διπλώνουμε απαλά με σπάτουλα το μείγμα. Το αδειάζουμε σε ταψί 28 εκατοστά βουτυρωμένο και στρωμένο με λαδόκολλα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170ο c στην τελευταία σχάρα μέχρι να φουσκώσει, να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα και να ροδίσει καλά. Ελέγχουμε αν είναι ψημένη με την λάμα του μαχαιριού. Αν βγαίνει καθαρή είναι έτοιμη.
Την αφήνουμε να σταθεί 10’ στο ταψί. Ξεφορμάρουμε, αφαιρούμε την λαδόκολλα. Αχνίζουμε με άχνη και γράφουμε με λιωμένη σοκολάτα ευχές για την χρονιά.

Πεντανόστιμη Βασιλόπιτα -τοπ! ( Βιεννέζικη συνταγούλα)

Mikrasiatiki-basilopita-600-400--229641693-jpg_095813Υλικά:

1 βιτάμ

3 αβγά

2 κούπες ζάχαρη

1 κ γ μπεικιν

3-4 βανίλιες

4 κ. σ. καρυδόψυχα

4 κ. σ. αμυγδαλόψυχα

4 κ. σ. τριμμένη κουβερτούρα

4 κ. σ. σταφίδες ξανθές

4 κ. σ. ινδική καρύδα

1 κεσέ γιαούρτι

1 κ. γ. ξύσμα λεμονιού

1 κ. γ. ξυσμα πορτοκαλιού

1/2 κούπα χυμό και από τα δύο

500 γραμ. αλεύρι φαρίνα

Εκτέλεση

Χτυπάμε το βούτυρο (μαλακό, σε θερμοκρασία δωματίου) με τη ζάχαρη να αφρατέψουν. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, συνεχίζοντας το χτύπημα. Στο μείγμα με τα αυγά προσθέτουμε τώρα τις βανίλιες και τα ξύσματα. Σε άλλο μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν. Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ και προσθέτουμε εναλλάξ χυμό-γιαούρτι και αλεύρι. Δεν πολυ-χτυπάμε. Ίσα να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Δεν ξεχνάμε πού και πού να σταματάμε το μίξερ και να μαζεύουμε από τα πλαινά του κάδου ό,τι έχει μαζευτεί, ώστε να έχεις σωστά ανακατεμένο μείγμα. Αφού ρίξουμε όλο το αλεύρι, σταμετάμε το μίξερ και προσθέτουμε και ανακατεύουμε τους ξηρούς καρπούς. Βάζουμε σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα και ψήνουμε στους 160 βαθμούς (προθερμασμένο φούρνο) για περίπου 45 λεπτά έως μία ώρα (ξέρεις το τεστ: βυθίζεις ένα μαχαίρι στο κέικ και αν βγει καθαρό, είναι έτοιμο. Αυτό το κάνεις μετά τα 45 λεπτά.)

κολοκυθόπιτα

Κάθε που αποφάσιζε η μάνα μου να κάνει κολοκυθόπιτα το ταψί άδειαζε σε χρόνο dt. Ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν αφήναμε κάποιο κομμάτι, έτσι για να πούμε ότι κάναμε πίτα και έχουμε κατιτίς να κεράσουμε με τον καφέ. Η κολοκυθόπιτα ήταν ολόδικη μας και δε δίναμε πουθενά!

Κολοκυθόπιτα χθεσινη, δεν έμεινε ούτε ψίχουλο πια

Με τα χρόνια η μαμά μεγάλωσε όμως κι άρχισε να βαριέται να ανοίγει φύλλο γιατί την κούραζε η διαδικασία. Οπότε έπρεπε να αρχίσω να τη φτιάχνω μόνη μου αν ήθελα να φάω κολοκυθόπιτα.

Η συνταγή της απλή, με λίγα υλικά, χωρίς μεζούρες και γραμμάρια. Δε τα ξέρανε αυτά οι παλιοί κι όταν με βλέπει να ζυγίσω κάτι με κοροϊδεύει. Έμαθα κι εγώ λοιπόν να φτιάχνω την κολοκυθόπιτα χωρίς να ζυγίζω τα υλικά. Κι έτσι ακριβώς θα σας μάθω κι εσάς πως να τη φτιάχνετε.
Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή !

Τώρα για να πω την αλήθεια δε με έπιασε ξαφνικός πόνος για σας, σκορδοκαίλα μου αν φάτε κολοκυθόπιτα, αφού είπαμε δε δίνουμε κανενός να φάει.Αλλά όπως και να έχει, ένα μυαλό το έχουμε χειμώνα καλοκαίρι κι αν δε καταγράψω τη συνταγή και τη διαδικασία μπορεί να την ξεχάσω αφού δε κάνω τόσο συχνά κολοκυθόπιτες. Ας δούμε λοιπόν τη συνταγή της μαμάς που βασίζεται στο… περίπου…
Τι θα χρειαστούμε για το φύλλο

1 ποτήρι νερό, μεγάλο ποτήρι, του νερού
αλεύρι, όσο σηκώσει, έτσι για να σπάσουν τα νεύρα σας όπως σπάγαν και τα δικά μου παλιότερα, σχετική δημοσίευση εδώ.
λιωμένο βούτυρο, δηλαδη μαργαρίνη! δε θυμάμαι να βαλαμε βούτυρο ποτέ αλλά η μαμά τη μαργαρίνη τη λέει βούτυρο icon razz Κολοκυθόπιτα γλυκιά στριφτή της μαμάς Ισμήνης
1 κουταλιά ξύδι
1 κουταλάκι αλάτι
1 κουταλάκι ζάχαρη

Τι θα χρειαστούμε για τη γέμιση

2-3 κούπες κολοκύθα ωμή, τριμμένη στον χοντρό τρίφτη ή και παραπάνω ανάλογα με πόση γέμιση το φχαριστιέστε ή με το πόση κολοκύθα έχετε (κι αν θέλετε να διατηρήσετε γέμιση για να κάνετε κολοκυθόπιτες το καλοκαίρι διαβάστε την άλλη μου δημοσίευση για τη διατήρηση της)
ζάχαρη, βάζουμε με το μάτι όσο θέλουμε συνήθως, υπολογίστε περίπου ένα φλυτζάνι αλλά μη το δέσετε κόμπο μπορείτε να βάλετε λιγότερη ή περισσότερη κανέλα, με το μάτι και με τη γεύση, δικό σας θέμα η ποσότητα, δοκιμάστε, η γέμιση τρώγεται και ωμή ούτως ή άλλως λίγο γαρύφαλο σε σκόνη, ούτε μισό κουταλάκι προαιρετικά, Εντελώς προαιρετικά όμως, μπορείτε να προσθέσετε λίγες σταφίδες και λίγο τριμμένο καρύδι, εμείς βάζουμε συνήθως γιατί μου αρέσει όπως δένει στη γεύση με το κοκκινο κολοκύθι!

Και πως φτιάχνουμε την κολοκυθόπιτα;

Εν αρχή ην ο λόγος αλλα στην περίπτωση μας είναι η γέμιση. Φτιάχνουμε τη γέμιση μας σε ένα μεγάλο μπωλ, ανακατεύουμε τα υλικά και την αφήνουμε στην ησυχία της μέχρι να έρθει η ώρα της.

Σε ένα άλλο μπωλ βάζουμε ένα ποτήρι νερό, μια κουταλιά ξύδι, ένα κουταλάκι ζάχαρη και ένα κουταλάκι αλάτι και ανακατεύουμε με μια κουτάλα.

Προσθέτουμε αλεύρι σιγά σιγά και ανακατεύουμε με την κουτάλα μέχρι να αρχίσει να μοιάζει με ζυμάρι και να μας δυσκολεύει η κουτάλα. Παρατάμε την κουτάλα, προσθέτουμε σιγά σιγά κι άλλο αλεύρι και ζυμώνουμε με τα χεράκια μας. Θέλουμε μια ζύμη ελαστική για να μπορεί να ανοίξει με τον πλάστη χωρίς να κολλάει αλλά όχι και πάρα πολύ σφιχτή.

Αφου ετοιμαστεί η ζύμη, τη χωρίζουμε σε μπαλίτσες με ζυγό αριθμό. Θέλετε 14, θέλετε 16, θέλετε 18, θέλετε 20 δικό σας θέμα. Όσο πιο πολλές οι μπαλίτσες τόσο πιο λεπτή η κολοκυθόπιτα, όσο λιγότερες μπαλίτσες τόσο πιο γρήγορη και παχουλή η κολοκυθόπιτα.

Λιώνουμε το βούτυρο μας και το έχουμε κοντά μας για να μπορέσουμε να αλείψουμε τα φύλλα.

Πασπαλίζουμε λίγο αλεύρι στον πάγκο/τραπέζι/whatever. Αλευρώνουμε την πρώτη μπαλίτσα ελαφρά και την ανοίγουμε μικρό φύλλο σε μεγεθος χμμμ… 15 εκατοστών, περίπου δηλαδή όσο είναι τα πιατάκια των φλυτζανιών. Μη πάρετε και τη μεζούρα, περίπου λέμε, δε χρειάζονται τελειότητες.

Βάζουμε στην άκρη το φυλλαράκι μας και το αλείφουμε με βούτυρο. Ανοιγουμε δεύτερο φύλλο και το βάζουμε πάνω από το πρώτο.

Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία και για τα υπόλοιπα φύλλα ώστε να φτιάξουμε διπλα δισκάκια και καταλαβαίνετε τώρα γιατί χρειαζόμαστε ζυγό αριθμό από μπαλίτσες ζύμης.

Τα διπλά αυτά δισκάκια ζύμης πρέπει να μπουνε για κανένα τέταρτο στο ψυγείο ώστε να παγώσει το βούτυρο που έχουν ανάμεσα τους. Απλώστε τα σε πιατέλες ή βάλτε τα σε μικρά πιατάκια αλλά ΠΟΤΕ και λέω ΠΟΤΕ μη τα βάλετε το ένα πάνω από το άλλο. ΠΟΤΕ όμως. Θα κολλήσουν μεταξύ τους και θα τραβάτε τις κοτσίδες σας μετά. ΝΑΙ το έχω πάθει, θέλετε κάτι; ΜΗΝ το κάνετε λέμε.

Αν δεν έχετε χώρο στο ψυγείο για να μπουνε απλωτά, ίσως βοηθήσει μια λαδόκολλα που θα κόψετε σε κομμάτια για να την βάλετε ανάμεσα. Ίσως λέω, δε το έχω δοκιμάσει, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ποστίδιο, εγώ προτιμώ να πλένω πιατάκια.

Αφού περάσει η ώρα αρχίζετε να βγάζετε τα δισκάκια σας απο το ψυγείο. Προσωπικά βγάζω 2 πιατάκια κάθε φορά για να μην γεμίζει ο πάγκος αλλά και για να μη μου ζεσταθούν.

Ξαναλιώνουμε το βούτυρο μας και το έχουμε κοντά.

Πασπαλίζετε αλεύρι στον πάγκο σας και ανοίγετε το πρώτο διπλό δισκάκι σε μεγάλο λεπτό φύλλο, περίπου όσο το ταψί σας αν το ταψί σας είναι μεγάλο. Δε χρειάζεται να είναι και ολοστρόγγυλο, δε χρειάζεται να είναι και τέλειο, κανείς δε θα το δει.

Βουτυρώνουμε το φύλλο

Στη μέση του φύλλου μας, βάζουμε γέμιση σε μια λωρίδα από πάνω προς τα κάτω. Σαν να χωρίζουμε δηλαδή νοητά το φύλλο μας σε δυο μέρη.

Πιάνουμε τη μια πλευρά του φύλλου και την καπακώνουμε στο άλλο μισό ώστε να έχουμε μισό κύκλο με τη λωρίδα της γέμισης μας σκεπασμένη στην άκρη.

Ξαναβουτυρώνουμε.

Με τις άκρες των δακτύλων μας κλείνουμε τη ζύμη στις άκρες στο σημείο που έχουμε βάλει τη γέμιση ώστε να μη μας ξεχυλίσει. Τυλίγουμε προσεκτικά το φύλλο μας από την πλευρά που είναι η γέμιση, την ευθεία πλευρά δηλαδή, προς το κενό φύλλο για να σχηματιστεί ένα χμμμμ χοντρό κορδόνι.

Βουτυρώνουμε το ταψί μας.

Τσακώνουμε τις άκρες από αυτό το χοντρό κορδόνι και το τραβάμε ελαφρά να μεγαλώσει κι άλλο. Αν το ζυμάρι που φτιάξατε ήταν ελαστικό θα μακρύνει, αν δε το κάνατε αρκετά ελαστικό θα ψιλοσκίσει οπότε σταματάτε το τράβηγμα για να μη σας φύγει η γέμιση.

Βάζουμε τη μια άκρη του κορδονιού μας στο κέντρο του ταψιού και το τυλίγουμε γύρω από τον εαυτό του ώστε να σχηματίσει ένα μικρό σαλιγκαράκι. Περιτό να σας πω ότι αυτό το πρώτο σαλιγκαράκι είναι το πιο νόστιμο κομμάτι της κολοκυθόπιτας, δε ξέρω γιατί.

Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία και με τα υπόλοιπα δισκάκια ζύμης και τα τυλίγουμε γύρω το αρχικό σαλιγκαράκι μέχρι να γεμίσει το ταψί μας.

Αφού γεμίσει το ταψί μας, βουτυρώνουμε την κολοκυθόπιτα μας απο πάνω και την ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς (ή όπου ψήνετε τις πίτες σας, δεν είναι όλοι οι φούρνοι το ίδιο). Ψήνουμε μέχρι να πάρει ένα όμορφο ροδοκόκκινο χρώμα.

Περιμένουμε σαν μανιακοί πάνω από το ταψί να κρυώσει ελαφρά η κολοκυθόπιτα και φροντίζουμε να αφήσουμε και στους άλλους της οικογένειας κατιτίς, για τους ξένους δε μας νοιάζει είπαμε. Τρώγεται και ελαφρά ζεστή και κρύα.

Καλοφάγωτη!

Σημείωση: Σε περίπτωση που γεμίσει το ταψί σας και σας περισσέψουν και δισκάκι και γέμιση, τα βάζετε σε ένα άλλο ταψάκι. Σε περίπτωση που σας περισσέψουν μόνο δισκάκια ζύμης, τρίβετε λίγο τυρί σε ένα μπωλάκι, προσθέτετε ένα αυγό, αλάτι και πιπέρι, τα ανακατεύετε και τα τυλίγετε για μια μικρή τυρόπιτα με τον ίδιο τρόπο ή βάζετε τη γέμιση στη μέση, κλείνετε τις άκρες και την ψήνετε ως έχει ή την τηγανίζετε σε λάδι. Τίποτα δε πάει χαμμένο.

Γκιοζλεμέ – Gözleme

Reblogged  from UNA CUCCINA

Gözleme είναι μια πολύ γευστική παραδοσιακή τουρκική χειροποίητη πίτα. Το ζυμάρι ανοίγεται σε πολύ λεπτό φύλλο, γεμίζεται με διάφορα απλά υλικά και ψήνεται (παραδοσιακά), πάνω σε SAC.
SAJ ή SAC, είναι ένα θολωτό μεταλικό σκεύος, που χρησιμοποιείται για να ψήνουν ψωμί. Τοποθετείται πάνω στη φωτιά, και η ζύμη ψήνεται πάνω σ’ αυτό.

Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη Goz που σημαίνει μάτι. Αυτό εξηγείται από το γεγονός, ότι κατά τη διάρκεια του ψησίματος, η ζύμη πετάει «μάτια» (φουσκάλες) ξεροψημένα.
Ανάλογα με τη γέμιση ο Gözleme μπορεί να είναι:
ispanakli = με σπανάκι
karisik = ανάμεικτος με «απ’ όλα»
kasar peynirli = με κασέρι ή άλλο τυρί κίτρινο από γάλα αγελαδινό
katmer = σκέτο
kiymali = με αρνίσιο κιμά
patatesli = με πουρέ πατάτας
peynirli = με τυρί φέτα
«Ακούστε» και την άποψη του Αγγελή:
“Είναι η διαδικασία του ψησίματος στην καυτή μεταλλική πλάκα, που ξεροψήνει τη λεπτή ζύμη και λιώνει τη γέμιση (τυρί, σπανάκι, πατάτα, κιμά ή μια μίξη των παραπάνω), που χαρίζει στην Τουρκική κουζίνα ένα από τα πιο νόστιμα μαμαδίστικα σνακ της.
Αν και η συνταγή του, όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και τα υλικά επίσης μετρημένα και γνώριμα, τον καλό γκιοζλεμέ δεν τον συναντάς και πολύ συχνά. Συνήθως σου προσφέρουν μια version σαν άνοστη κρέπα με αδιάφορη γέμιση.
Αν βέβαια η τύχη, σας φέρει σε κάποια υπαίθρια εκδήλωση, ή σε καμιά γιορτή σε κανά πάρκο, αρχίστε να ψάχνετε για τις μαγείρισσες με τα μακριά φουστάνια και τα τσεμπέρια, που καθισμένες ανακούρκουδα μπροστά σε μια στρογγυλή πλάκα, θα ψήνουν γκιοζλεμέδες.
Βέβαια, για να μην σας αφήσω στην τύχη σας, ένα μέρος όπου εγγυημένα θα μπορέσετε να φάτε καλοψημένους γκιοζλεμέδες με λαχταριστή γέμιση, είναι στη Hala. Ένα παραδοσιακό εστιατόριο στην καρδιά του Ταξίμ, με παραφορτωμένη βέβαια φολκλορική ατμόσφαιρα (ωστόσο το προτιμούν και πολλοί Τούρκοι), όπου σε μια γωνιά κάθεται καταγής μια μπιρμπιλομάτα τροφαντή Τουρκάλα, που όλο σκέρτσο και καμάρι πλάθει το ζυμάρι και φουρνίζει λόφους από γκιοζλεμέδες!”

Στην Ελληνική τους εκδοχή τώρα, τους συναντάμε σαν Γκιουζλεμέδες κυρίως στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου, που είναι όμως τελείως διαφορετική η προσέγγιση και το τελικό αποτέλεσμα.
Στο Γαστρονομικό Οδηγό Λέσβου, στη σελίδα 14, υπάρχει η σχετική συνταγή.

ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
3 κουπ αλεύρι
1 κτγ μαγιά ξερή
1 κτγ ζάχαρη
2 κτΣ ελαιόλαδο (extra vergin)
1 ½ κουπ χλιαρό νερό
60 γρ λιωμένο βούτυρο
Για τη γέμιση
¼ Φέτα Καλαβρύτων τριμμένη
½ ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Σε ένα μικρό μπολάκι ρίχνουμε τη μαγιά με τη ζάχαρη και διαλύουμε το μείγμα με ½ κούπα χλιαρό νερό.
Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε το αλεύρι με το αλάτι και το λάδι.
Μόλις η μαγιά αρχίσει να κάνει φουσκάλες, αδειάζουμε το περιεχόμενο του μπολ μέσα στη λεκάνη με το αλεύρι.
Προσθέτουμε και τι υπόλοιπο νεράκι λίγο – λίγο, και ζυμώνουμε μέχρι να πάρουμε μια μαλακή ελαστική ζύμη. Χωρίζουμε τη ζύμη σε 8 μέρη και τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα για περίπου 30’.
Μεταφέρουμε κάθε κομμάτι πάνω σε αλευρωμένη τάβλα και ανοίγουμε πολύ λεπτό φύλλο!!

Βάζουμε μέρος από τη φέτα και τον μαϊντανό πάνω στο φύλλο και το διπλώνουμε σε φακελάκι αρχίζοντας από τις απέναντι πλευρές, εσωκλείοντας τη γέμιση.
Σκεπάζουμε τα φακελάκια με πετσέτα για να μη ξεραθούν.
Ζεσταίνουμε στο μάτι ένα αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια θερμοκρασία, (με διαβάθμιση 0-9 στο 6) και μόλις είναι έτοιμο αρχίζουμε να ψήνουμε τα πιτάκια μας.
Δε θέλει πολύ ώρα. Σε 3 λεπτά περίπου μόλις η ζύμη χρυσίσει και πετάξει «μάτια», αλείφουμε την άψητη πλευρά με λιωμένο βούτυρο και γυρνάμε την πίτα από την άλλη.

Ψήνουμε για 2-3 λεπτά ακόμα και την αποσύρουμε από το τηγάνι.
Το φύλλο είναι τόσο λεπτό που διακρίνονται τα υλικά της γέμισης

Αλείφουμε και τη 2η πλευρά με λίγο βούτυρο, κόβουμε τον γκιουζλεμέ στα 4 και σερβίρουμε. Ταιριάζει απόλυτα με κάποιο ντιπ γιαουρτιού και ντομάτα!!!!
Πίνουμε «Ψηλές Κορφές» που δένει απόλυτα, ή ουζάκι Σαμιώτικο – Χιώτικο – Μυτιλήνης καζανιστό!!