Η χιονάτη μπαλίτσα …

… με  το βούτυρο και την άχνη ζάχαρη κρύβει στα τραγανά της αμύγδαλα τη γεύση της προσδοκίας.

32

Το μικρό γλυκό αποτελεί το πιο μυρωδάτο σύμβολο των Χριστουγέννων. Η χιονάτη μπαλίτσα με  το βούτυρο και την άχνη ζάχαρη κρύβει στα τραγανά της αμύγδαλα τη γεύση της προσδοκίας. Κι αυτό είναι τα Χριστούγεννα.

Η γιορτή της προσδοκίας, στρωμένη ασημένιες πιατέλες με κουραμπιεδάκια και μελομακάρονα. Κι ελπίδες.
Ποια είναι, όμως, η ρίζα του κουραμπιέ;

Qurabiya στα Αζέρικα, Kurabiye, στα Τούρκικα και φυσικά Κουραμπιές στα ελληνικά, που στην κυριολεξία σημαίνει Kuru = ξηρό, biye = μπισκότο. Όμως, η ονομασία μπισκότο καθιερώθηκε τον Mεσαίωνα, ετυμολογικά προερχόμενη από το λατινογενές bis-cuit, που σημαίνει ψημένο δύο φορές (στα αρχαία ελληνικά λεγόταν δί-πυρον), ως τεχνική ψησίματος για να μην «χαλάει» εύκολα ο άρτος, κυρίως των στρατιωτών και των ναυτικών. Στα σύγχρονα ιταλικά, η λέξη είναι biscotto (τo cookies έχει φλαμανδική / ολλανδική προέλευση που πέρασε στην αγγλική γλώσσα). Το λατινικό bis-cuit διαδόθηκε μέσω των Βενετών εμπόρων και στην Ασία, όπου καθιερώθηκε ως παραφθορά της λατινικής λέξης, σε biya/biye, οπότε συνδέθηκε με το δικό τους Qura / Kuru (ξηρό) και έδωσε τη νέα μικτή (λατινο-ανατολίτικη) λέξη Qurabiya / Kurabiye, η οποία με αντιδάνεια ξαναγύρισε στη δύση και ελληνοποιημένη πλέον έδωσε το «κουραμπιές» με την έννοια του ξηρού μπισκότου, που διανθίστηκε με αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη κ.λπ.

Advertisements

Οι καλύτεροι κουραμπιέδες ever !!

Ο καθένας μας αυτές τις μέρες είναι απασχολημένος. Οσο πλησιάζει η 25η Δεκεμβρίου μπορώ να αισθανθώ στο πνεύμα των διακοπών που αρχίζουν, τον χορό του στροβιλισμού! Λίστες, ατέλειωτες λίστες,με προγραμματισμό για την περίοδο των διακοπών. Και επειδή τον τελευταίο καιρό με νιώθω πολύ αδιοργάνωτη είπα να συμμαζέψω λίγο τις σημειώσεις μου.
Μια απίθανη συνταγή για κουραμπιέδες – τους νοστιμότερους που ;έχω δοκιμάσει ever- από τα χεράκια της μάνας μου (που την πήρε από την πεθερά της που την είχε ξεσηκώσει από μια χρυσοχέρα Σμυρνιά προσφυγοπούλα) η οποία γραμμένη βιαστικά από μένα σε ένα φύλλο τετραδίου κυκλοφορεί από πέρυσι το Πάσχα, από τα χέρια της μιας φίλης μου στα χέρια της άλλης! Προχτές μετά από μεγάλο κύκλο έπεσε ξανά και στα δικά μου χέρια!
Προτού χαθεί την ανεβάζω εδώ και τη μοιράζομαι μαζί σας. Αν ψαξει κανεις στο μπλογκ μου ίσως βρει και άλλη. Δεν θυμαμαι…
Ετούτοι δω όμως is the best κουραμπιέδες ever!

Αν δεν ξέρετε πώς να φτιάξετε κουραμπιέδες, φτιάξτε μελομακάρονα και αφήστε τα να …. σκονιστούν…!

Χρειαζόμαστε:
750 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις ( εγω χρησιμοποιώ συνήθως σταρένιο από το φουρνο της γειτονιάς μου . Το βρισκω ποιοτικά καλύτερο από καποια γνωστα τυποποιημένα)
150 γρ ζάχαρη (1 πιατάκι ελληνικού καφέ)
500 γρ βούτυρο γάλακτος (σε θερμοκρασία δωματίου. (Προσοχη μην το αντικαταστησετε με βιταμ πχ)
2 κρόκους από αυγά
1/2 κούπα λικέρ μαστίχας ή 1/2 κούπα ελληνικού καφέ καλό κονιάκ
1/2 κουταλάκι του γλυκού τριμένο μοσχοκάρυδο
2 κουπες του καφέ αμύγδαλα χοντροκομμένα και καβουρδισμένα
500 γρ ζάχαρη άχνη
2 βανίλιες ( κατά προτίμηση από κάψουλα βανιλιας )
Σε ένα ταψάκι ή σε τεφαλ τηγάνι απλώνουμε καθαρισμένα και ξεφλουδισμένα τα αμύγδαλα και τα καβουρδίζουμε στους 180-200 βαθμούς 8-10 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Μόλις κρυώσουν τα κόβουμε στο multi.

Xτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη για  10 λεπτά.
Προσθέτουμε σε αυτο το μίγμα, έναν έναν του κρόκους των αυγών και τα χτυπάμε όλα μαζί μέχρι το μίγμα μaς να γίνει ομοιογενές. Mετά ρίχνετε μέσατο μοσχοκάρυδο και τη μαστίχα! ( η μαστίχα ειναι αυτη που τους κάνει ξεχωριστούς στη γεύση)

Χαμηλώντε την ταχύτητα του μιξερ στο μινιμουμ  και προσθέτετε το λίγο λίγο το αλεύρι κοσκινισμένο!
Δοκιμάζετε τη ζύμη σας. Αν είναι πολυ μαλακή και κολλάει στα χεράκια, προσθέτετε λίγο αλεύρι ακόμα.Φροντίζουμε η ζύμη μας να είναι αφράτη και όχι σκληρή για να μην γίνουν κατ επέκταση σκληρά και τα γλυκά μας!
Τελευταία προσθέτουμε τα καβουρδισμένα αμύγδαλα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 170 βαθμούς για 20-25 λεπτά.
Αλοίφουμε το εμαγέ ταψί με ένα πινέλο ζαχαροπλαστικής.
Δίνουμε στους κουραμπιέδες μας ότι σχήμα θέλουμε – εγώ για ευκολία χρησιμοποιώ κουπ ( φορμακια) έτσι και δείχνουν μετά ωραίοι στην πιατέλα αλλά και ψήνονται σωστά και ομοιόμορφα. Τους αραδιάζουμε αραιά τον ένα δίπλα στον άλλο στο ταψί μας.
Ψήνουμε για περίπου 20-25 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Τους βγάζουμε από το φούρνο και τους αφήνουμε στο ταψί να χλιαρέψουν. Στρώνουμε πάνω στο τραπέζι μας μια λαδόκολα και τους πασπαλίζουμε όσο είναι χλιαροί ακόμα με ζάχαρη άχνη! et voila!

κουραμπιεδες
Αυτά για όποιον λέει πως όλη τη μέρα κάθομαι!

Ετσι να βλέπει!

κουραμπιέδες

 Κουραμπιέδες ωραίους, πασπαλισμένους με άχνη!!!Νομίζω πως όλο το μυστικό είναι στο φρέσκο και πολύ καλής ποιότητας βούτυρο και αντί για αμύγδαλα, καρύδι.Γιατί οι πραγματικοί κουραμπιέδες  φτιάχνονται  με καρύδι, έτσι έλεγε η γιαγιά μου!

Υλικά

600 γρ. φρέσκο (βιολογικό) βούτυρο
250 γρ. ζάχαρη άχνη
2 κρόκους αυγών
2 φακελάκια βανίλια
2 κουταλάκια μπέικιν – πάουντερ
3 κουταλιές κονιάκ
250 γρ. καρύδια καβουρντισμένα και χοντροαλεσμένα
1 κιλό αλεύρι μαλακό
μισό κιλό ζάχαρη άχνη
λίγο ανθόνερο

Πώς τους φτιάχνουμε

Χτυπάτε το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι ν’ ασπρίσει και συνεχίζετε με τους κρόκους, τη βανίλια, το μπέικιν – πάουντερ διαλυμένο στο κονιάκ, τα καρύδια και προσθέτετε σιγά – σιγά το αλεύρι.
Ζυμώνετε αρκετή ώρα ώστε η ζύμη για τους κουραμπιέδες να γίνει μαλακή για να πλάθεται εύκολα.
Πλάθετε τους κουραμπιέδες και τους βάζετε σε βουτυρωμένο ταψί. Τους ψήνετε σε μέτριο φούρνο για 20′ περίπου.
Μόλις τους βγάλετε, τους πασπαλίζετε με το ανθόνερο και την άχνη ζάχαρη.
Όταν κρυώσουν, τοποθετείτε τους κουραμπιέδες στην πιατέλα και τους πασπαλίζετε ακόμα μία φορά με ζάχαρη άχνη.